przyjętych i utrwalonych przez Kościół Rzymsko-Katolicki

w ciągu ostatnich 1700 lat

Poł. II wieku – podział na kler i laików

Ok. 190 r. – początek kultu relikwii

Ok. 300 r. – początek modlitw za umarłych

300 r. – wprowadzenie znaku krzyża

320 r. – wprowadzenie woskowych świec

321 r. – edykt Konstantyna Wielkiego wywyższający pogańskie święto słońca – niedzielę jako dzień wolny od pracy w odróżnieniu od obchodzonego przez Żydów i nawróconych chrześcijan siódmego dnia tygodnia - sabatu

325 r. – „klątwa kościelna” dla świętujących Wielkanoc poza niedzielą ustanowioną na Soborze w Nicei (później potwierdzona przez papieża Jana VII w 878 r.)

375 r. –  oddawanie czci aniołom, zmarłym świętym, wprowadzenie wizerunków, początek kultu obrazów, wypaczenie chrztu przez „pokropienie” i włączenie niemowląt

394 r. – codzienne odprawianie mszy

418 r. – Sobór w Kartaginie zapoczątkował chrzest niemowląt stwierdzając, że „dzieci zmarłe bez chrztu przynależą do szatana”

431 r. – Sobór w Efezie przemianował Marię, matkę Chrystusa, na Matkę Bożą, co dało początek kultu Marii (Efez był w tym czasie ośrodkiem kultu Królowej Niebios – Diany – poganie stawiali jej kapliczki przy drogach, a jej wizerunki umieszczali w domach na długo zanim zwyczaje te powiązano z kultem Maryi)